Çalan alarmdan nefret ediyorum ama çalmayan alarm çok daha kötü. 
via google translate dershaneye geç kaldım.

İnsan hayatı boyunca sadece bir kişiye aşık olurmuş. 
Birinin yeri, her zaman farklı olurmuş kalpte. 
O kişiyi bulmak mı daha zor, yoksa bulduktan sonra hayatı boyunca beraber kalabilmek mi, bilemiyorum. 

Kaç aydır internet yoktu, nasıl özledim buraları ya. 
Gerçi çok da giremeyeceğim okul ve dershane ikilisinden dolayı ama olsun.  

(Source: ceyhunerdas)

Sanırım aşık oluyorum.

Hem de gecenin bu saatinde!

Eğer kışın “çok üşüyorum, yaz gelsin bir an önce” dersem kendime bir tokat atacağım. Vallahi yapacağım bunu. 

Uzun bir süre buralarda olamayacağım. 
Hoşçakal, olacaklar sensiz olsun diyorum kendime ve gidiyorum…. 

Bunu bana söylemen için her şeyden vazgeçebilirdim aslında. Seni bir kere görmek için de her şeyden vazgeçebilirim.
Senin yüzünden evde kalacağımı da düşünmüyor değilim, ama olsun.

İyi ki doğdun güzel adam, iyi ki varsın. 
Seni çok seviyorum.

Hani bazen bir fotoğraf, bir şarkı veya bir koku seni kendine getirir ve bir şeylerin farkına varmanı sağlar ya. İşte o zaman anlarsın, bazı şeylerin bir daha eskisi gibi olamayacağını. Her ne kadar istesen de geri getiremezsin zamanı. 

Kulağımda müzik;
Çok mu ayıp hala mutluluk istemek? Neyse zaten hiç halim yok.
diye fısıldıyor Teoman, sanki aklımı okurmuş gibi.